Οι… «μοιραίοι» της Ξάνθης!
Ποιοι συνετέλεσαν στην απαξίωση της πόλης; Τι συνέβη και ποιων την υπογραφή φέρουν οι λανθασμένες πολιτικές; Υπάρχει, τελικά, πολιτικό μέλλον στον Δήμο Ξάνθης ή βρισκόμαστε μπροστά σε ένα μη αναστρέψιμο αδιέξοδο;
Για να κατανοήσει κανείς το πώς φτάσαμε στη σημερινή εικόνα εγκατάλειψης, αρκεί να γυρίσει τον χρόνο πίσω, στη δεκαετία του 1990. Τότε που η Ξάνθη άρχισε και πάλι να ακμάζει. Είχε φτάσει ο καιρός όπου η πάλαι ποτέ πόλη του καπνού και του εμπορίου, των πολιτισμών και των σημαντικών προσωπικοτήτων, επανεμφανίστηκε δυναμικά στο προσκήνιο με συγκεκριμένο όραμα και στόχευση: να γίνει μια πόλη με εξωστρέφεια, με ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας, ηγέτιδα στη Θράκη, σημείο αναφοράς για ολόκληρη την Περιφέρεια και τη Βόρεια Ελλάδα.
Οραματιστής αυτής της προσπάθειας υπήρξε ο αείμνηστος Δήμαρχος Ξάνθης, Φίλιππος Αμοιρίδης. Παρέλαβε μια πόλη φοβική και την κατέστησε πρότυπο. Ανέδειξε την Παλιά Πόλη της Ξάνθης σε κορυφαίο προορισμό και πολιτιστικό σύμβολο, δίνοντας στον τόπο ισχυρή ταυτότητα. Παράλληλα, έθεσε τις βάσεις σε κρίσιμες υποδομές: δίκτυα ύδρευσης και αποχέτευσης, αθλητικά κέντρα, οδοποιία, εκσυγχρονισμό των δημοτικών υπηρεσιών, δημιουργία δημοτικού ραδιοφώνου, διακρατικές σχέσεις και αδελφοποιήσεις, αξιοποίηση ευρωπαϊκών προγραμμάτων και προσέλκυση επενδύσεων. Άνοιγε πόρτες με σχέδιο και διεκδικητικότητα. Δεν επαιτούσε· απαιτούσε. Και αυτό το αναγνώριζαν όλοι, πολιτικοί σύμμαχοι και αντίπαλοι.
Η πολιτική του παρακαταθήκη, πέρα από τα υψηλά εκλογικά ποσοστά —με αποκορύφωμα το ιστορικό 72,9% το 1998—, έθεσε τον πήχη ψηλά. Η ζωή, ωστόσο, είχε άλλα σχέδια και, στα 57 του χρόνια, «έφυγε» πρόωρα, αφήνοντας πίσω του ένα τεράστιο έργο σε εξέλιξη. Τη σκυτάλη της σταθεροποίησης πήρε ο Μιχάλης Στυλιανίδης, πιο «συντηρητικός» στη διαχείριση, αλλά ποτέ υποτελής. Εξορθολογίζοντας τις οικονομικές εκκρεμότητες της ιλιγγιώδους δράσης του Αμοιρίδη, ολοκλήρωσε έργα που παρέλαβε σε αρχικό στάδιο, υλοποίησε ώριμες μελέτες, ανέλαβε νέες πρωτοβουλίες και αξιοποίησε ουσιαστικά το δίκτυο επαφών του προκατόχου του, κερδίζοντας τρεις διαδοχικές θητείες και την εμπιστοσύνη των πολιτών.
Ποιοι συνετέλεσαν στην απαξίωση της πόλης
Η πολιτική και διοικητική κατρακύλα του Δήμου Ξάνθης ξεκίνησε όταν η παραταξιακή συνοχή θυσιάστηκε στον βωμό των προσωπικών φιλοδοξιών. Ο «διάδοχος» του Μιχάλη Στυλιανίδη, Χαράλαμπος Δημαρχόπουλος, βρέθηκε αντιμέτωπος με μια διαλυμένη παράταξη, έχοντας απέναντί του πολλά από τα στελέχη που είχε αναδείξει ο προκάτοχός του. Οι εσωπαραταξιακές έριδες, σε συνδυασμό με τις «ισχνές αγελάδες» της κρατικής χρηματοδότησης, περιόρισαν ασφυκτικά τα περιθώρια δράσης του. Διαχειρίστηκε όσα μπορούσε και όσα του επέτρεψαν οι συνθήκες, με αποκορύφωμα τη διάσπαση του ιστορικού συνδυασμού που διοίκησε την Ξάνθη επί σχεδόν τέσσερις δεκαετίες.
Την ίδια στιγμή, όμως, καθοριστικό μερίδιο ευθύνης για την απαξίωση φέρει και η αντιπολίτευση της μετά-Αμοιρίδη εποχής. Ανίκανη να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και να ανατρέψει το κατεστημένο, έμεινε εγκλωβισμένη σε εμμονές, προσωπικές στρατηγικές και υπόγειες διεργασίες. Υπονόμευσε στην πράξη τις προσπάθειες ανθρώπων που πίστεψαν σε μια πραγματική αλλαγή, δείχνοντας συχνά να ενδιαφέρεται περισσότερο για τη «μοιρασιά» ή τη διαχείριση της φθοράς, παρά για τη χάραξη ενός πειστικού εναλλακτικού σχεδίου.
Τι συνέβη και ποιων την υπογραφή φέρουν οι λανθασμένες πολιτικές
Η αποδόμηση απέκτησε συγκεκριμένη υπογραφή την επόμενη μέρα. Τον Δημαρχόπουλο διαδέχθηκε ο πρώην συνεργάτης του, Μανώλης Τσέπελης — ο άνθρωπος των «ειδικών αποστολών», τον οποίο ο Φίλιππος Αμοιρίδης είχε αποπέμψει στο παρελθόν για παρασκηνιακές μεθοδεύσεις. Αναλαμβάνοντας τη δημαρχία με συγκεκριμένες πολιτικές και κοινωνικές στηρίξεις, εγκαινίασε μια σκοτεινή και επικίνδυνη περίοδο για τον τόπο: λανθασμένες επιλογές, καταιγισμός απευθείας αναθέσεων, ελλιπής προγραμματισμός και κατασπατάληση πόρων για «άρτον και θεάματα». Οι υποδομές αφέθηκαν στη φθορά, το «αποτύπωμα Αμοιρίδη» ξεθώριασε και οι υποθέσεις κακοδιαχείρισης έφτασαν να απασχολούν ακόμα και τη Δικαιοσύνη και την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.
Η σκυτάλη αυτών των λανθασμένων πολιτικών πέρασε, δυστυχώς, χωρίς καμία ουσιαστική διόρθωση στον σημερινό Δήμαρχο, Στράτο Κοντό. Έναν δήμαρχο ήπιων τόνων, αλλά πολιτικά αμήχανο, που δείχνει να επιτελεί απλώς έναν ρόλο που του ανατέθηκε, στερούμενος της αναγκαίας γνώσης γύρω από την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Πλαισιωμένος από πρόσωπα με κοινωνικό μεν πρόσημο, αλλά χωρίς πολιτικό και διοικητικό υπόβαθρο, συνεχίζει την ίδια λογική του «άρτου και των θεαμάτων». Η δήθεν «τεχνοκρατική» του προσέγγιση αποδεικνύεται στην πράξη αναποτελεσματική, μετατρέποντας τον Δήμο σε μια ιδιότυπη «ΙΚΕ» διάχυτης και ανύπαρκτης ευθύνης — με «επτά δημάρχους» στη θέση ενός, τους εργαζόμενους στον «αυτόματο πιλότο» και τον ίδιο να δείχνει πως απλώς αναμένει τη λήξη της θητείας του.
Το αποτέλεσμα αυτών των υπογραφών είναι ορατό σε κάθε γωνιά της πόλης:
Εκατομμύρια ευρώ περνούν, αλλά ελάχιστα κατευθύνονται στην καθημερινότητα, στη στήριξη των σχολικών υποδομών, στην τόνωση της τοπικής αγοράς και στη δημιουργία θέσεων εργασίας.
Η Παλιά Πόλη έχει αλλοιωθεί, μετατρεπόμενη σε έναν ενιαίο χώρο εστίασης και διασκέδασης, μακριά από την αυθεντική πολιτιστική της ταυτότητα.
Εμβληματικά κτίρια, όπως η Δημοτική Πινακοθήκη Ξάνθης, καταρρέουν μαζί με δεκάδες άλλες δημοτικές υποδομές, ενώ το αστικό περιβάλλον στερείται σχεδιασμού και εγκλωβίζει τους πολίτες.
Υπάρχει πολιτικό μέλλον στον Δήμο Ξάνθης;
Με τα σημερινά δεδομένα, η απάντηση μοιάζει δυσοίωνη. Όσο στο τιμόνι του Δήμου και στα έδρανα της αντιπολίτευσης κυριαρχούν οι ίδιοι μηχανισμοί, οι «μοιραίοι» της διαχείρισης και της αδράνειας, η Ξάνθη θα συνεχίσει να χάνει πληθυσμό, δυναμική, συνέργειες και ευκαιρίες, με δεκάδες κλειστά καταστήματα και τους πολίτες να κολυμπούν σε αχαρτογράφητα ύδατα.
Πολιτικό μέλλον στον Δήμο Ξάνθης θα υπάρξει μόνο αν σπάσει ο φαύλος κύκλος της εσωστρέφειας, των παρασκηνιακών συμφωνιών και της μικροπολιτικής. Η πόλη δεν χρειάζεται άλλους διαχειριστές της παρακμής, ούτε «τεχνοκράτες» χωρίς πολιτικό όραμα. Χρειάζεται μια νέα, ριζοσπαστική αυτοδιοικητική πρόταση με ξεκάθαρο σχέδιο, γνώση, διεκδικητικότητα και πρόσωπα που θα βάλουν ξανά στο επίκεντρο τον πολίτη και τις γειτονιές. Διαφορετικά, η Ξάνθη κινδυνεύει να μείνει οριστικά εγκλωβισμένη στις αναμνήσεις της δεκαετίας του ’90.
Ποια είναι η αντίδρασή σας;
Μου Αρέσει
0
Δεν Αρέσει
0
Αγάπη
0
Αστείο
0
Ουάου
0
Λυπημένος
0
Θυμωμένος
0


